Perşembe, Şubat 26, 2009

bugün ayrılığın 7.günü

bugün ayrılığın 7.günü

Evet evet tam geçen hafta bugün yani 7 gün öncesinde akşam 19.30 civarı ayrılık konuşmasını yaptık ve geçen bir haftanın ardından yaşadıklarım;
  • ilk gece olayın şokundaydım.birşey düşünemedim.sabah kalkıp okula ve bütünleme sınavından geçmem gerektiğini hatırladım siktir et onu dedikten sonra ders çalıştım ve sınavdan bb aldım.
  • sınavdan sonra arkadaşların evinde pes oynayarak kafa dağıtmak istedim ama hep gittiğimiz gezdiğimiz yerleri gördüğümde gözlerim dolup dolup taşmak istedi zor engel oldum.Ardından akşam dayanamadım ve onu aradım 45 dakika konuştuk içimde ki nefret kin ve terkedilme hırsını aldım bir anda...İçim acıyordu ve ona saldırıyordum neyse kavga ettik ve yarın son kez görüşcez diye sözleşip ayrıldık
  • önceki gece 5 gibi uyuduğum için cumartesi öğlen 12.30 gibi onun telefonuma attığı ödemeli arama sonucunda uyandım.Aslında hiç aramasını son kez buluşmasını beklemiyordum neyse hemen apar topar giyinip çıktım evden ağlamamak için yemin ettim defalarca ama olmadı iğrenç bir ayrılıktan sonra kendimi toparlamak için alışverişe verdim mal mal gezdim akşama kadar götüm dondu soğukta
  • pazar günü 3 gibi uyandım yemek boğazımdan geçmiyordu.sadece sigara içmek istiyordum bütün gün ff facebook gibi sitelerde dolandım durdum alışamadım onu aramadan durmaaya bombok bir pazar günü yine 5 gibi uyudum
  • p.tesi biraz iyi hissettim kendimi okula gittim notlarımı öğrenmeye ve tek dersten kalmış olmama çok sevindim tek ders affından götü kurtarırım diye plan bile yaptım gayet neşeli bir şekilde eve girdim tv baktım yemek yedim hayatın devam ettiği gerçeğini kabullendim.
  • salı günü daha da iyi olduğuma inandım tek sorun her gece 9 30 civarında aysel ile msn de konuşuyor olmamızdı o an bana acı veriyordu ama ondan son bir istediğim şey vardı sevilay adında ki arkadaşın telinden son çektiğimiz resimleri bana msn den yollaması heycanla akşam msn e gelmesini beklemek çok acıydı.Ve her akşam gelip resimleri unuttuğunu söylemesi dahada acıydı
  • çarşamba günü çok iyiydim artık sürekli aramak sormak zorunda olduğum biri yoktu hayatımda buz gibi havalarda götüm dona dona dışarıya onunla buluşmak zorunda olduğum biride yok.. kavga edip moralimi bozucak beni kırıp üzücek gereksiz polemik yaşatıcak insan yok... bunları bilmek beni rahatlattı.
  • bugün ise moralim bozuktu üniversiteden arkadaşım kanserdi ve 4 gündür yoğun bakımda gidici gözü ile bakılmakta çok canım sıkıldı dayanamadım ayseli son kez aradım onunla konuşmak istedim resimleri sormak tek bahanemdi o ise resimleri sormayı unuttuğunu hiç aklına bile gelmediğini söyleyerek beni inanılmaz bir derecede kırdı.bu senden son istediğimdi a.q dumun kızı dememek için zor tuttum kendimi ve demedim 3 dakika 7 saniye konuşup uykum geldi kapat artık dedi ve kapattım.
Sonuç sıfıra sıfır elde var sıfır alışıyorum yanlızlığa ve sensizliğe demek ki bu kadr zor değilmiş bir çok dostum arkadaşım varmış =) iyki ayrılmışız hayatın ondan ibaret olmadığını anlamış oldum atlatabilirim evvevt evet yapabilirim :)

Salı, Şubat 24, 2009

Lost Cartoon Wallpaper


Dünyada en çok hayran kitlesine sahip olan LOST dizisinin 357×500 ve 1280×1024 çözünürlüğünde 30 adet yüksek kaliteli Cartoon (Çizgi Karakter) görünümlü wallpaper serisi indirmek için tıklayın..

19.02.2009 herşey bitti

19.02.2009 herşey bitti

http://www.kurtlarvadisi.com/images/ayrilik_logo.jpg Bir kaç gündür kendimde değilim yediklerimden tad alamıyor boğazımın düğümlendiğini hissediyorum.O sebep ile yazamadım hemen biraz sakinleştiğimde yazarım dedim ve şimdi dinle blog!:
     Herşey 19 şubat akşamında başladı.Saat 19.25 civarındaydı bir arkadaşımla beşiktaş iskelede buluşucaktık 20.00 gibi gelicekti onu beklerken telefonum çaldı.4 5 gündür telde sesini duymadığım kız arkadaşım aramıştı.O an çok sevinmiştim beni aradığı için onu özlediğimi felan geveliyordum ona aşkım canım gibi laflar ettikçe onun sesi kötüleşmeye başladı.Ağzında geveledi durdu söylemek istedikleri olduğunu anladım ne oldu başına bi durum mu geldi diye saf saf soruyorum hala anlayamadım durgunluğunun sebebini.
Bi bekle şuan söyleyemiyorum dedi ve kardeşini kovup sanırsam balkona geçti.Olmuyo yasin çok düşündüm ama olmuyo çok denedim fakat düzelemiyorum bu yaşadıklarımı atlatamıyorum gibi başladı şikayet etmeye dur dedim ayarılmak mı istiosun sen şimdi? aynen evet dedi ve o an yıkıldığım an oldu.Sanki boğazımdan birisi öyle sıktı ki nefes alamadım haykırmak ağlamak istedim yapamadım......
hemen bi sigara yaktım sakinleşmek için ve bu şekilde telefonda ayrılmasını kınadım ertesi gün finalden kaldığım ve geçmem gereken bir bütünleme sınavım vardı.Çok sağolsıun iiyi moral verdi.Çok üzgünüm felan dedi hala salak gibi onu sakinleştirmeye çalışıyorum üzülme nolur sen elinden geleni yaptın diyorum :S ama elinden gelen hiçbirşeyi yapmamıştı...  açıkcası o saniyeler ne söylediğimi hiç hatırlamıyorum ama o gece sabah 6 ya kadar uyuyamadım siğara manyağı bünyem deliye döndü...
ertesi günün gecesinde onu dayanamayıp aradım.45 dakika felan telde konuştuk içimde ki tüm zehiri döktüm aklıma gelen herşeyi söyledim ve son kez buluşmak istediğimide :)
sağolsun kırmadı beni ertesi gün öğlen 12 gibi aradı 1 gibi buluştuk.. herzaman gittiğimiz bi ton anımızın olduğu molinari kafeye gitmek istedim oda gelmek istemedi ama o gün benim günümdü ve sike sike gelicekti... 
gittik herzaman ben çay o nescafe içerdi bu sefer tam tersi oldu ve ilk gün oturduğumuz öpüştüğümüz masanın çaprazına oturduk... neden bilmiyorum ağlayarak başladı böyle olmasını gerçekten istemediğini beni kaybetmenin onu çok acıttığını benim onun için çok değerli olduğumu vs vs zırvaladı baya ve ağlamaktan alıkoyamadı kendini.bu arada yüzüme de bakamıyordu bakmasını istedim ve benden bunu isteme dedi :s pişmanlık vardı gözünde hüzün vardı içinde...
ben ise çaresizdim seviyorum ama elimden hiçbirşey gelmiyor sevilmiyordum... benden çok soğumuştu ve nedenini bilmiyordum elime ona doğumgünü için aldığım tek taş yüzüğü tutuşturdu.İşte o an dayanamadım hıçkıra hıçkıra ağladım sana bu yüzüğü aldığım günü aklıma getirdin keşke vermeseydin dedim ama bunu haketmediğini söyledi...
ve kalktık yalvarsamda haykırsamda kalktı dayanamadı daha fazla kalmaya
yürüdük sessizce hemen eve gidip ağlamak istiyor gibi hali vardı.minübüse binmek iiçin acele ediyordu onu son kez öpücektim son kez sarılıcaktım belkide son kez görücektim... öptüm sıkıca sarıldım kaçmak için minübüs geldi dedi gitti
ama minübüsü gelmemişti deli divane gibi dolandı dolandı durdu bende uzaktan onu izledim sessiz sessiz sonra minübüse bindi daha geriden ve yavaş yavaş gelen minübüsde beni izledi son kez göz göze geldik acı bir gülümseme vardı içinde gözlerini çekmek istedi ama sonra gene bana baktı ağlamamak için zor dururcasına bakıyordu o an gerçekten hayatımda unutamıyacağım türden bir acı çektim ve o anın resmini beynime kalbime kazıdım...
daha önce çok aldatıldım aldattım terkettim ama ilk defa birine sırılsıklam aşıkken onu çılgınlar gibi severken terkedildim.. ve bana koyanda bu oldu yapabilicek hiçbirşeyin olmaması beni yıprattı.ama insan neleri unutmaz ki neleri silip atmaz ki bunu silip atamasın dimi...
sevgiler saygılar..

Çarşamba, Şubat 18, 2009

14 Şubat Sevgililer Günü Maceram (anlatmazsam çatlardım)

14 Şubat Sevgililer Günü Maceram (anlatmazsam çatlardım)

Aslında bu yazıyı 15 Şubat sabahında yazmıştım fakat bir aksilik oldu ve silindi.Ama mutlaka blog arşivimde bulunmasını istediğim bir hatıram olduğundan bir daha anlatıyorum.
http://www.archengineer.com/wp-content/uploads/2008/01/kalp.jpg
Efendim bazıları için 14 şubat sıradan boş bir gün yada her sene olduğu gibi bi hediye biraz tatlı sözle geçen hoş gün olabilirdi.Fakat ben 7 yıldır bu günde yanlızdım ve o kadar uzun zaman olmuş ki kutlamayalı ne yapıcağımı bilemiyordum.Abartmıyorum bir ay öncesinden başladı sancısı klasik şeytan dürtmesi ayrılsam mı küselim sonra başırız gibi triplere girdim kafadan...
Lakin özel bi insandı benim için ve özel bir gün geçirmemiz lazımdı.Umduğum gibi geliştiremedim senaryoyu.Sevgilimle o hafta kapıştık ve 14şubatta görüşemiyecektik işe gitmesi lazımmış felan filan.Ulan dedim hay böyle aşkın ızdırabını almıyorum hediye mediye diyerek kestirip attım.Ama sağolsun bir gün önce saat 10 gibi arayıp yarın işe gitmeyeceğini buluşmak istediğini söyledi.Sevinsem mi üzülsem mi bilemedim :) Ve o andan itibaren aksiyon dolu dakikalar gelişmeye başladı.
  • Çaresiz,umutsuz bir hal içerisinde gittigidiyor'dan model beğenmeye çalışıyor.Boku yedim rezil olduk diye mızmızlanıyordum.Bi umut bekliyordum Allah'dan.Yarın sabah kalkıp hemen cici bici bişe almam lazım kendime giyicek birşeyler bakmam sonra saçlarımı kestirmem yakuşuklu olmam gerekdi :) karamsar karamsar beklerken...
  • Neyse ki saat geceyarısı 2 gibi sevgilimin yakın arkadaşı msn e teşrif etti.Naber nasılsından sonra hemen konuya girdim.Hediye almadığımı napcamı felan anlattım.Yaklaşık bir saat beyin fırtınası yaptık.(saat,kazak,ayakkabı,altın küpe,parfüm,çanta vsvs beynimi sulandırdı.!! )
  • Ve ilginç bir yöntem ile çanta almaya karar verdik.Bana siyah çanta al dedi oha dedim ne anlarım ben çantadan hem alırım beğenmez felan.Neyse ki yeni fikri geldi arkadaşın, Ben onun zevkini bilmediğim için planda şuydu,Bunlar benimle buluşmadan önce pasajın birinde ki çantacıya girip çanta beğenicekler ve arkadaşı çaktırmadan onu kendine alıcak gibi ayırtıcak bende gizliden takip edip pasajın yerini öğrenip sonrada girip çantayı alıcam.
  • Bu kadar basip olucağını sanmıştım...
  •  Hemen heycandan yattım uyudum.Öldürseler sabah 8 de kalkmazdım ama fedakarlıkta sınır tanımıyordum.8.15 gibi kalktım hemen o yağmurda Bakırköy'e saç sakal şekile sokmaya koşturdum fön çektirdim vs vs sonra ardından hep gittiğim magazadan gömlek süveter aldım.Doğru eve koşturdum.
  • 12.30 gibi aradı 2 de evden çıkarım dedi kapattı.2.30 gibi avcılarda olur diye planladım ve 2 de bende çıktım mal gibi 1 saat bekledim o dondurucu soğukta.Hazırlanıpda çıkamamış bir türlü...
  • 3 gibi geldi ve geldiğinde bana çağrı yapmıştı.Uzaktan takibe başladım :) kalbim yerinden çıkıcak gibi atmaya devam ediyor beynim durmuşdu.Dakka bir gol bir caddeden aşağıya inmeleri gerekirken çok ters bir yere gittiler.
  • Meğer avea bayiden kontor alıcakmış.Boşa panik yapmışım.O kontor alırken bende bi apartmanın girişine saklandım.(inanamıyorum kendime)
  • Kendimi sakinleştirmeye çalışıyordum çok basit sakin ol felan zırvalıyordum,ama plana dahil etmediğimiz bir şey vardı.Bir çok pasaj vardı ve bunları birçoğunu gezmeye başladılar.Ordan oraya ordan oraya bayan milleti işte...yakın takip devam ederken ben ümidimi hepden yitirdim.
  • Sonra bir ara aşağıya doğru inerken birden yukarı bana doğru yürümeye başladılar.İşte o an nasıl kaçtığımı bilemiyorum.Zaten o andan sonra kaybettim onları =( Hastir dedim şimdi bittim ben... Baktım ki buluşacağımız yere doğru yol almışlar...
  • Son bir ümitle arkadaşını aradım."-Bekle geliyorum" dedi :)
  • "-Şu köşede bir arkadaşım çalışıyor Yasin gelene kadar ben onu görmeye gidicem" diyerek ayrılmış yanından ve çok şükür buluştuk kızla...
  • "-Sağolsun hanımefendi bi çanta beğenemedi o yüzden pasaj pasaj gezdirdi bizi.."diyerek homurdanıyordu.Hemen gittik aldık çantayı.Dükkan sahibide şaşırdı "-aaa diyo ne güzel plan yapmışsınız."
  • Sonra başka bir pasajda yüzük beğenmiş onuda ayırtmış arkadaşı gidip onuda aldıktan sonra buluşma yerine birlikte gittik =)
  • Daha fazla numara yapmanın anlamı yoktu zaten olayın farkınada varmıştı.
  • Herşeyi anlattık çayımızı kahvemizi içtik ve lapa lapa kar yağdığı o 14 şubat akşamında evlerimize doğru yola koyulduk
  • the end :)
Ömrühayatımda ilk defa birisini takip etmek zorunda kaldım ve bu bende inanılmaz hoş bir adranalin yaşattı.Ara sıra yapmak lazım böyle atraksiyonlar :P

Sonuç olarak bugünün işini yarına bırakma arkadaşım.Bayan milletinin sağı solu belli olmaz.
yeniden başlıyoruz

yeniden başlıyoruz

Efendim çoook uzun zamandır bu zımbırtıyı güncellemiyorum twitter friendfeed derken blogların post kısmını unuttuk gitti.Aklıma kendim için yazmam gereken bir kaç anı geldi ileride hala google yaşarsa tabi döner okurum diye düşündüm.
Kısa bir zaman sonra kişisel yazılarım başımdan geçenler ile yazmaya devam edicem.
*dip not,eski alan adımız bloqger... di şimdi dnju... ya geçtim bilginize :P

Blog Hakkında

Her seo uzmanı gibi, okumaya araştırmaya çok vakit ayırıyorum. Söz uçuyor yazı kalıyor tabi, linkedin, facebook, r10.net, whatsapp grupları derken çok farklı platformlarda edindiğim bilgileri tekrar bulmakta zorlanıyordum. Bende blogu bir not defteri gibi kullanıp bildiklerimi, öğrendiklerimi paylaşayım dedim. Umarım bir faydamız olur web alemine.

Top